მცირე ამონარიდი უკანასკნელი წელიწადნახევრიდან..

2011 წლის იანვარი: შოკი. გაბრუება. ტკივილი.
და დაიწყო.
ბურუსი. სიცივე.სევდა.ყოველდღიური მოქმედება და ურეაქციო ქცევები. ქცევები, რომ დაფარო ის, რასაც გრძნობ.მექანიკური ქცევები.
მერე—უწონობა. ვერაფერს ვერ გრძნობ. გგონია რომ ჩასახლდი შენთვის უცხო სხეულში და მისი თვალებიდან უყურებ სამყაროს. და გიკვირს: აქ როგორ მოვხვდი? და ვერ ეგუები ამ სხეულს. და გინდა გათავისუფლდე. ვერ სუნთქავ სავსე მკერდით. შებოჭილი ხარ. მაგრამ ვერც თავისუფლდები.. გადის დრო და გიწევს შეეგუო ამ სხეულს. ვერავინ ამჩნევს, რომ სხვა ჩასახლდა ამ სხეულში. ყველა ძველებურად აღგიქვამს და ეს უფრო გთრგუნავს. გინდა იყვირო, რომ შენ ის არ ხარ, რომ ეშლებათ, გინდა სთხოვო რომ დაგიხსნან მაგრამ ხვდები, რომ ვერ გაგიგებენ და მდუმარედ იტან. ყვირილი მხოლოდ ყელს შიგნიდან გკაწრავს..
გადის დრო, ეგუები ამ სხეულს, მაგრამ ძნელად. თავს მაინც ცუდად გრძნობ. მხოლოდ ძალიან ახლობლები ხვდებიან, რომ რაღაც ისე ვერაა, როგორც უნდა იყოს, მაგრამ მაინც მალავ მიზეზს. არც თავად იცი რაშია საქმე…
გადის ნახევარი წელი: ერთხელაც თითქოს გამოიღვიძე და საკუთარი თავი დაინახე პირველად: გასუქებული,მოწყენილი,უხალისო,უამბიციო და დუნე.უმიზეზო ტირილი ნორმად იქცა თურმე.. და შეშფოთდი. ეხლა გრძნობ, რომ შენ შენს სხეულში ხარ, შენს ადგილას ხარ, მაგრამ ის უკვე აღარ მოგწონს -როგორც ცხოვრობ. გადაწყვეტ რაც არ უნდა იყოს-გამოასწორო სიტუაცია. და იწყებ მუშაობას საკუთარ თავზე. ცხოვრება მხოლოდ ხელს გიშლის, მაგრამ არ ჩერდები.. თითქოს ამ ურჩობაზე გაბრაზებული-მეორე და უფრო ძლიერ დარტყმას გაყენებს.
შოკი, გაბრუება, ტკივილი.აუტანელი ტკივილი..
ემოციები დაგიბრუნდა: მაგრამ მხოლოდ დიდი ტკივილის სახით. მთელი დღეები ბალიშში თავჩარგული ტირი, მაგრამ მაინც გტკივა, მაინც ცუდად ხარ. მერე ეგუები რომ ისიც წავიდა. სწავლობ მის გარეშე ცხოვრებასაც..დიდი დროის შემდეგ-ოდნავ გამოგდის. თითქოს ფეხზე დადექი, ფიზიკურად მაინც და ამ დროს-მესამე და გამანადგურებელი დარტყმა- გამაყრუებელი ტკივილი, შოკი, ცრემლები. “მერამდენედ!” ფიქრობ ტკივილიანად და ტირი მთელი ძალით….
მერე ისევ ცდილობ შეეგუო უიმისობასაც.. კიდევ უფრო გიჭირს, აღარ გამოგდის, ტკივილი გროვდება და ვერ უშვებ..ხედავ მას როგორ ტკივა,გსურს ტკივილი შეუმსუბუქო, მაგრამ ისიც ჩაიკეტა და არ გიშვებს, ნერვიულობით გათენებული ღამეები, ავარია… მერე-ისევ… განცდები ზღვარს გადადის და ხვდები,რომ შეუძლებელია ყოველდღე ასეთ განცდებში იცხოვრო, მას კი არაფრის შეცვლა არ სურს, შენ არ გისმენს, იცი,რომ მასაც ტკივა და არ აწუხებ შენი პრობლემით..აუტანლად გტკივა დანაკარგი და  და ხვდები, რომ კიდევ დიდხანს გეტკინება..
უკვე აღარ გინდა რამე შეცვალო. დაღლილი ხარ,ხელი ჩაიქნიე..თუმცა ხვდები, რომ ახლა უკვე-რაღაც კიარა,  არაფერი ისე არაა, როგორც საჭიროა.. ყველაფერი არეულია, მაგრამ ძალა არ გაქვს რამე შეცვალო… ამასობაში-მეგობრები დაკარგე. ზოგი-შენით, ზოგი-თავისით დაიკარგა, მაგრამ ეს სულ არ გაღელვებს… ჩაიკეტე საკუთარ თავში, გადაეჩვიე შენს ემოციებზე ღიად საუბარს, ძმასაც ვერ უმხელ საფიქრალს….
გადის კიდევ ხანი და ხვდები, რომ რადაც არ უნდა დაგიჯდეს, უნდა ამოხვიდე ამ წუმპედან.. და იწყებ-თავიდან თითქოს ყველაფერი რიგზეა: ახალი სამსახური და სფერო, ახალი სახლი, მკაცრი დიეტა, ვარჯიში-ფორმაში ჩასადგომად. პირობა საკუთარ თავთან, რომ ცხოვრების სტილს შეცვლი მთლიანად და უფრო მეტი დამაჯერებლობისთვის გეგმასაც ადგენ. ყველა ახალი შედეგი გახარებს და უფრო მეტ ძალას გაძლევს, გგონია, რომ კრიზისი დაძლიე, მაგრამ… ბედი ასე მალე დანებებას არ გეგმავს და უფრო მოულოდნელ დარტყმას გაყენებს. საძირკველის გარეშე რჩები, რაზეც იყო ყველაფერი აწყობილი და- ყველაფერი იშლება უნიჭოდ აწყობილი კუბიკებივით… დაიღალე მუდმივად შენივე თავს ამხნევებდე მხოლოდ შენ და სხვა მხოლოდ საწინააღმდეგოს გიმტკიცებდეს. უკვე აღარ შველის “პოზიტიური” ფსიქოლოგია.
უხალისოდ, უფერულად ატარებ დღეებს და დღითიდღე მორიგი პატარა უიღბლობები გარწმუნებენ, რომ არავის სჭირდები და ეს უფრო გთრგუნავს..

ყველაფერი ისევ ნაცრისფერი და ნესტიანია.

ყველაფერი ისევ უმზეოდაა და უხალისოდ. ტკივილი კი არასად წასულა..
და არ იცი როგორ გამოხვიდე ამ წუმპედან…
2012 წლის მაისი.

მცირე ნაწილის ამონარიდი უკანასკნელი წელიწადნახევრიდან.(ავტ)
თეა.

Next Post
Leave a comment

6 Comments

  1. თეეეე :შ:შ:შ

    Reply
  2. დეპრესიის ნიშნები…

    Reply
  3. მეც მანდ ვარ… დიდად და ღრმად!

    http://fabiolorka.blogspot.com/2012/06/blog-post_14.html

    Reply
    • Teaa

       /  June 15, 2012

      ჰო :) მიხარია რომ გესმის :)

      Reply

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 121 other followers

%d bloggers like this: