სურვილი

გინდა გააკეთო რამე, გაქვს სანუკვარი ნატვრა მაგრამ რაღაც გაჩერებს?? არ გდომებია ნამდვილად.

ათასჯერ იფიქრე ახალი ნივთის შეძენაზე, ახლებურ სტილზე, რაღაც სხვაზე-რაც აქამდე არ გახასიათებდა მაგრამ არ განახორციელე?-არ გიფიქრია სერიოზულად.
მთავარი ხომ სურვილია.

თურმე, თუ გულით გინდა-გაინძრევი-და მიიღებ რაც გინდა. ამის მჯერა ძალიან მყარად.. და სწორიცაა. ამბობენ რომ ბედს მხოლოდ სუსტები აბრალებენ მოვლენებს მათ ცხოვრებაში. “ბედი არ იყო,” “ბედმა არ ინება”, “რა ვქნა, არ შემიძლია” და მსგავსი ტერმინები ამოაგდო უნდა საერთოდ ხმარებიდან, ეს უბრალოდ გადაბრალებაა.

ბედი არაა თავაზიანი ოფიციანტი, პოდნოსზე რომ მოგართმევს იმას რაც გსურს საუკეთესო ფორმით.

ბედი-არსებობს, კი, მაგრამ თავისთვისაა და ხელი უნდა შეაშველო, და ორნი რომ იქნებით-მერე კი გამოგივიდეთ იქნება რამე უკეთესი, ვიდრე გეგონა გამოვიდოდა
ადამიანები ძალიან ვართულებთ ბევრ რამეს. მესმის, რომ სურვილი და ოცნება უსაზღვრო შეიძლება იყოს, მაგრამ მე არ მესმის რატომ უნდა შეზღუდო თავი და მცდელობითაც არ შეეცადო გააკეთო რაც გინდა, თუ რამე ფიზიკური პირობა არ გიშლის ხელს.

რა გიდგას წინ?? სცადე! არ გამოვა-არაუშავს, რა ვუყოთ მერე, ესე იგი ეს არ გამოვიდა, სხვა რამე გამოგივა. სხვა რამეში ივარგებ, არჩევანი ხომ ამდენად დიდია!!!

მთავარია სურვილი -გინდოდეს რამე, და მონდომება-რომ გააკეთო ეს. მიაღწიო, შეასრულო..

წარმატებული ბიზნესმენების, მილიონრების ისტორიები ამის დასტურია კი, ისინი იშვიათი გამონაკლისები არიან, ვინც სურვილით რამე შეექმნა-ფაქტიურად სამყარო შეცვალეს-მაგრამ თავიდან მათ ხომ არ იცოდნენ რა გამოვიდოდა. მათ უბრალოდ სცადეს და უარი არ თქვეს.

რა მარტივია იყო ბედნიერი, ღმერთმანი. მაგრამ რამდენი ადამიანი დადის უბედურის შეგრძნებით, როცა ვერც კი აანალიზებს რამდენად ბედნიერია.

ბედნიერების გრძნობაც ალბათ ნიჭია, უნდა გქონდეს.

წვრილმანებში რომ დაინახავ ბედნიერებას,

წუთებს რომ დააფასებ, სითბოს და საყვარელ ადამიანებს,

მიხვდები-რამდენად წარმავალია სხვა ყველაფერი, რაც ასე გსურს და არ გაქვს..

მე? მეც ვიყავი ბედით უკმაყოფილო, მიმაჩნდა რომ რაღაცაში არ გამიმართლა და ასე შემდეგ, (ჩემივე პოსტების არქივი ამის დასტურია :დ) მაგრამ მერე ვისწავლე წვრილმანების დაფასება, დროის დაფასება, იმ ადამიანების დაფასება და მადლიერება, მივხვდი, რომ მე ძალიან გამიმართლა, რომ ასეთი ვარ-როგორიც ვარ, აქ ვარ, და მახვევია ეს ადამიანები.

და შევცვალე ის, რაც ასე არ მომწონდა ჩემს ცხოვრებაში.

ჩემი ცხოვრება შევცვალე.

მაინც არ არის იდეალურად, მაინც არ არის ყველაფერი კარგად, მაგრამ-მე შევიცვალე და ჩემი დამოკიდებულება ბევრი რამის მიმართ.

და ვიცი, რომ ეს მხოლოდ დასაწყისია.

უკვე 23 წლის გავხდი და კარგია, რომ ბევრი რამ უკვე გამოვცადე და განვიცადე, კარგია რომ ბევრი ახალი რამ ჯერ კიდევ წინ მელის, კარგი თუ ცუდი-ეს არავინ უწყის მაგრამ, მაინც.

მთავარია, რომ მე ბედნიერების დანახვა და დაფასება ვისწავლე წვრილმანებში, წუთების შენახვა ვისწავლე და დროის ფუჭად ფლანგვას გადავეჩვიე.

მთავარია, რომ მოვინდომე, მერე რა, რომ დრო წაიღო საკმაოდ,(ისევ:არქივები ამ დროს მშვენივრად აღნუსხავს:დ)  მოვინდომე და შევცვალე ის, რისი შეცვლაც მინდოდა.

არაა ჩემი ცხოვრება ზღაპრული და ბედნიერებით სავსე, არის აქაც ცუდი მომენტები (საკმაოდ თან), სიკვდილ-სიცოცხლის თემები, პრობლემები, რომლებსაც ერთი თქმით და ერთი სურვილით ვერ გადაჭრი, და სხვა რამ, რასაც სამწუხაროდ ვერ შევცვლით, ეს უბრალოდ ხდება, მაგრამ მიუხედავად ამისა, მაქვს შეგრძნება, რომ ბედნიერი ვარ.

და მე მადლიერი ვარ უფლისა ამ ყველაფრისთვის.

საკუთარ თავზე რომ  საქმით არ დამემტკიცებინა ეს ეიტყვები-ამდენს არ ვიბლატავებდი ნამდვილად :დ (არ მიყვარს ტყუილი “ჭკუის სწავლება” პოსტები).

მე უბრალოდ მოვინდომე და გავაკეთე. და მორჩა.

დრო წაიღო, არ იყო მარტივი (სულაც არ იყო მარტივი!), მაგრამ….ეს უკვე წავიდა, დანარჩენი საუბარი უბრალოდ ზედმეტია…მთავარია შედეგი დარჩა (ბევრი უშედეგო მცდელობებიც არ დავივიწყოთ ) დანარჩენი ყველაფერი საუბარი და გახსენებაა, მთავარია  რომ საბოლოოდ, მაინც  გავაკეთე ის, რისი გაკეთებაც მინდოდა.  (მთელი რიგი გეგმები მქონდა დასახული, ვინც არ იცით… )

თუ გულით გინდა-მოინდომებ და შეუძლებელი არაფერია. ამ ბანალური ფრაზის დადასტურებას ვპოულობ მერამდენე თვეა ჩემს ცხოვრებაში და მეღიმება საკუთარ სკეპტიციზმზე, როცა ადრე მხოლოდ მორიგ გაცვეთილ ლამაზ ფრაზად მიმაჩნდა.

გისურვებთ, თქვენც გეპოვოთ ამ ფრაზის დასტური თქვენს ცხოვრებაში

თქვენი ოპტიმიზმით აღსავსე-თეა.

Posted by Teaa on August 6, 2012

http://theasworldvision.wordpress.com/2012/08/06/%e1%83%a1%e1%83%a3%e1%83%a0%e1%83%95%e1%83%98%e1%83%9a%e1%83%98/