გასული თვის მოკლე ანონსი. ანუ სად დავიკარგე

ოოი რამდენი ხანია არ გამიხსნია ფანჯარა და არ ამიკრეფია ახალი პოსტი.  არადა, რამდენი რამე მოხდა ამ ხნის განმავლობაში ჩემს ცხოვრებაში (საბედნიეროდ).

ეს დღეები, (უფრო სწორედ უკანასკნელი თვე)-ვერ ვიცლიდი რომ სახეწიგნზე ან თუნდაც რომელიმე საიტზე შევსულიყავი და გამეტარებინა დღე :D, ამის დიდი სურვილიც არ მქონდა, რომ არ დაგიმალოთ :დ, ეხლახანს შემოვედი და-დამხვდა წერილები-სად დაიკარგე, როგორ ხარ და ა.შ… ბლოგიც მივატოვესავით…. 

ჰოოოდა, ეხლა მოიჩოჩეთ ახლოს, უცებ უცებ ჩამოვყარო ახალი ამბები ;)

პირველი-ახალი ( და ძალიან კარგი ) სამსახურიდანაც წამოვედი :დ ოოო, როგორ მიყვარს ეს სიტყვები- „I QUIT!“ :დ განსაკუთრებით,როცა გაბრაზებული ვარ და სურპრიზს ვუწყობ ხოლმე „გაბრაზების მიზეზს“.  :D  საერთოდ მე მჩვევია ან ახლობლების ცოცხალ მაგალითებზე სწავლა -როგორც ბრძნებს (დედა რა დღეში ვარ :D) ან, საკუთარ შეცდომებზე სწავლაც მოსულა (სხვა რა გზა მაქვს როცა უკვე შეცდომა დაშვებულია, წუწუნს სჯობს რამე გაკვეთილი გამოიტანო იქიდან, არა?) .. ჰოდა, ამჯერადაც, ერთი გენიალური დასკვნა გავაკეთე…. ჰმ, რა მარტივია ყველაფერი გენიალური. როგორც კი შეცვლი საგნების მიმართ დამოკიდებულებას, მაშინვე ყველაფერი უკეთესობისკენ იცვლება.  ვიცი ვიცი, არაფერი ახალი არ მითქვამს, მაგრამ ჩემებურად მივედი ამ დასკვნამდე და ეს მახარებს..

იცით კიდევ რა მგონია ? უნდა იყო უფრო ეგოისტი, გაატარო დრო საყვარელ ადამიანებთან ერთად, იზრუნო მათზე და საკუთარ თავზე და დაიკიდო დანარჩენი მასსა, რომელთაც არაფერი დარჩენია მის გარდა, რომ დადგეს და შენს მიმავალ გზაზე ქვები დაგიყაროს, რომ მიზნისკენ სიარულში შეგიშალოს ხელი,  (ალბათ ყველას გყავთ ერთი ორი პერსონაჟი ცხოვრებაში რომელიც ამ აღწერის ქვეშ ხვდება.. ) უნდა აკეთო ის რაც გინდა, რაც შენთან ახლოსაა და არა ის, რასაც შენგან ელიან. 

ოცდამესამე წელიწადში გადამდგარმა (ღმერთმანი რა მალე გადის დრო) მეათე სამსახურის გამოცვლის შემდეგ  (საიუბილეო რომ ყოფილა-ეხლახანს დავუკვირდი :D) ბოლო ბოლო, დავასკვენი, რა არის „ჩემი“ საქმე. რომლის კეთება მინდა, მაინტერესებს და გამომდის-რაც მთავარია.. ჰოდა, რაც სამსახურიდან წამოვედი, როგორც იქნა, მოვიცალე იმისათვის, რომ იდეა, რომელიც საკმაო ხანია „მაწუხებს“-განვახორციელო… არ ვიცი ჯერ აქედან რა გამოვა, მაგრამ ამ ეტაპზე მახარებს ის,  რომ კიდევ ერთხელ-ჩავიფიქრე, მოვიფიქრე კარგად და გავაკეთე ჩემით რაღაც, რაც მინდოდა.. იმედია, გამოვა. მაგრამ ამაზე შემდეგ.

კიდევ ერთი პაწუკა, მაგრამ ჩემთვის მაინც სასიხარულო ისაა, რომ მას შემდეგ, რაც გადავიწყვიტე ცხოვრების რეჟიმის საფუძვლიანად და ძირეულად შეცვლა-უკვე მესამე თვე გადის და ვხედავ ამ გადაწყვეტილებას მოყოლილ რეალურ შედეგებს: ჯანსაღი კვების რეჟიმი, უფრო დაკავებული დღე და საინტერესოდ დაგეგმილი საღამოები ჩვევაში გადამეზარდა და მიხარია, იმიტომ რომ ვგრძნობ რომ დღემ ტყუილად არ ჩაიარა. რომ დღეს მე რაღაც გავაკეთე. კიდევ ერთი ნაბიჯით მივუახლოვდი ჩემს ამჟამინდელ მიზანს.. ვიღაც გავახარე და რაღაც დადებითი გავაკეთე ადამიანისთვის. ჯანსაღი კვების რეჟიმის შედეგებმაც არ დააყოვნა-აქამდე თუ ექიმებთან საკმაოდ ხშირი ვიზიტორი ვიყავი და წონასთანაც პრობლემები მქონდა-ეხლა სახეზეა მოკლებული 9 კილო (დიეტას ამ სამი თვიდან მხოლოდ ერთი თვე ვიცავდი, მაგრამ კლებას განვაგრძობ :დ) და ჯანმრთელობის აშკარა გაუმჯობესება.. ამიტომ, ამ რეჟიმს არ გადავუხვევ, უბრალოდ უფრო „გავარბილებ“, ცოტა არ იყოს და, მკაცრია, მაგრამ ამასთან -არა ძნელი..

აქამდეც აღმინიშნავს, რომ მიყვარს, როცა ვაკონტროლებ ცხოვრებას, ჰოდა-ეხლა ეს გამომდის აშკარად. არ ვიცი რამდენი ხანი გაგრძელდება ასე, როდის „დამეჯახება“ რამე, რაც ისევ, მაგრძნობინებს, რომ ყველაფერი ჩემზე დამოკიდებული არაა და ბევრს ვბლატაობ :D (პესიმისტმა გაიღვიძა ჩემში წამიერად), მაგრამ ამასაც ჩვეულებრივად შევხვდები. იმიტომ რომ ზოგადად, დამოკიდებულება შევიცვალე ბევრი რამის მიმართ. ვკითხულობ ჩემს ძველ პოსტებს, ვიხსენებ რატომ მივედი ამა თუ იმ აზრამდე, და ვხვდები, რომ გავიზარდე,  ადგილზე არ გავჩერებულვარ, და მიხარია..

უმუშევრობის ამ პერიოდს, დასვენებას, საკუთარი საქმეების მოგვარებას და ფიქრს ვუთმობ. ეხლაც, (პოსტის წერის მომენტში) ჩაწოლილი ჩემს ჰამაკში, რომელიც ეზოში მამამ გააბა რაც ამინდები გამოვიდა-ვზივარ, ცუგას ვეთამაშები და ამ „დღიურივით“ პოსტს ვკრეფ, რომ მოგვიანებით გამოვაქვეყნო. და ვარ  ბედნიერი.

ბედნიერებას გისურვებთ ;)

თქვენი თეა ;) :)

დატოვე კომენტარი

6 Comments

  1. წარმატებებს გისურვებ =))

    Reply
  2. აუუუ ბოლო სურათი რა მაგარია <3

    Reply
  3. ნუ გაბლატავდი შენ გოგოგნი და ნუ იკარგები თუ შეიძლება რა ^^ შენი დიალოგ–მონოლოგები მაკლია :)

    Reply
    • Teaa

       /  May 6, 2012

      genacvale Shen :* :* :* vikargebi romelia, password ar maxsovda exla rom shemovedi aq, dzlivs gavixsene :D (pazor) ravic kide ramdeni xani viqnebi ese Shemoqmedebit krizisshi vin icis.. :)

      Reply

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s

  • გაითვალისწინეთ!!!!

    MyFreeCopyright.com Registered & Protected
  • ბლოგის ალფა & ომეგა:)

  • ტოპ-პოპულარ :)

  • უახლესი :)

  • KATE-გორიები :)

  • დამიმეგობრდი სახე–წიგნზე :)

  • BNG

    NEO ბლოგერები Facebook-ზე
  • არქივარიუსი

  • ჩემი მორბენალი ფისო :)

  • ბოლო კომენტარები :)

    Teaa on ის ბიჭი და მე
    უსახელო ბლოგი on ის ბიჭი და მე
    Teaa on ის ბიჭი და მე
    Teaa on ჩანახატი.
    მარი ! on ჩანახატი.
    ლიკას ბლოგი on ის ბიჭი და მე
    Teaa on ბედნიერი.
    karamelka on ბედნიერი.
    Teaa on ბედნიერი.
    karamelka on ბედნიერი.
    gioregi on მცირე რეალობა ჩემს გარშემ…
    ეველინი on ჩემი პლანეტა
    Teaa on ჩემი პლანეტა
    Teaa on პაპა მეტროს ჩასასვლელთან…
    ეველინი on ჩემი პლანეტა
  • STUFF ONLY! :)

  • პაწაწუნა და საყვარელი ^_^ :) :)

  • ბლოგზე დაიძურწება

  • მსოფლიო უჯრაში :)

  • ტოპ აღმრიცხველი

  • მთვლელი

  • წკაპ :)

    Join 127 other followers

  • RSS ანინას ბლოგი

    • წვიმის შემდეგ March 2, 2015
      სოფელში ერთი ცარიელი სახლი მაქვს. ორსართულიანი, ჭრიალა იატაკით და ფანჯრებით, რომლებიც ბოლომდე არ იხურება. მთელი სახლი საბჭოთა ნივთებითაა გატენილი. ავეჯი, რომელიც ჩვენს მთავარ სახლში, ავლაბარში აღარ დაგვჭირდა, სწორედ აქ დგას. ჩემი ძმის პირველი კომპიუტერიც (შორეული 1998 წლიდან) აქაა. მიუხედავად იმისა, რომ ტექნიკის პირობაზე უსაშველოდ ძველია, ფირსაკრავთან და ნახ […]
  • RSS ბუნბუნლანდია

    • შეკვეთა სამყაროს June 24, 2015
      ჩემმა ყველა ბიჭმა იცოდა საჭმლის კეთება. კვერცხის შეწვა კი არა, ნამდვილი საჭმლის გაკეთება. მემგონი სამყარო ზრუნავს, რომ ჩემნაირი ზარმაცები მშივრები არ დარჩნენ. მივალ, ნიკაპს ავაკანკალებ და აუცილებლად მაჭმევენ რამეს. არა, საჭმლის კეთება ვიცი, გემრიელიც გამოდის, მაგრამ მარტივად და ბანალურად, მუზა თუ არ მოვიდა, ისე კეთება ძალიან მეზარება და მირჩევნია მთელი კვირა […]
  • RSS გვირილას ბლოგი

    • ეგოიზმი May 8, 2014
      უკვე რამდენი ხანია ვზივარ და ვფიქრობ რა და როგორ დავწერო. როგორ დავწერო ის, რასაც ვგრძნობ… არის ხოლმე მომენტები, როცა გინდა მაქსიმალურად გამოხატო რაღაც და უბრალოდ არ შეგიძლია. ასე ვარ ახლა. სიტყვები არ მყოფნის საერთოდ. დაწერა რომ გადავწყვიტე, რაღაცები ტივტივებდა თავში, მერე გაქრა. მთავარი ისაა, რომ დღეს დაბადების დღე აქვს. იცი როგორ მიყვარს? უკვე რამდენჯერ ვ […]
  • RSS ეველინის ბლოგი

    • ძვირფასო ჩარლი… June 10, 2015
        ძვირფასო ჩარლი   თითქმის ერთი თვეა რაც შენგან წერილი არ მიმიღია და მეჩვენება, თითქოს საუკუნე გავიდა. იცი, ხანდახან მგონია, რომ ეგოისტურად მოვიქეცი, შენი ვინაობის გარკვევა რომ არ ვცადე იმ 2 წლის განმავლობაში, როდესაც ძალიან ხშირად მწერდი. ვიცი, გინდოდა ანონიმურობა შეგენარჩუნებინა, მაგრამ თითოეული წერილის წაკითხვის შემდეგ საშინლად მინდოდა მეც პასუხი დამებრუნ […]
  • RSS Le Paranoia

    • ღამის ამბავი, ან რაც გინდათ რა December 27, 2013
      - კნოკ, კნოკ… - ვინ არის – მოისმა უკანა ოთახებიდან, რაც გულისხმობდა, რომ გასაკვირია, მაგრამ უკვე იწვა. - ნოთ ემილი  - ჰეჰ, პარა!  – ნაწყვეტი ძველი, შავი ხუმრობიდან, ყოველთვის საკმარისია, რომ თუნდაც ჩემი ზე-მოწყენილი და ამის გამო შეცვლილი ხმა იცნოს. კარი გააღო. - წინა კვირას ორჯერ გავბრუნდი შენს სადარბაზომდე მოსული… - ერთხელ დაგინახე… დღესაც წახვალ? […] […]
  • RSS My thirteen sky

    • ეცეტერა May 17, 2015
      ურთიერთობის დასრულების შემდეგ , რამდენ ხანში ვახერხებთ დავუბრუნდეთ საკუთარ თავს, ჩვევებს და იმ რეალობას რაშიც ურთიერთობამდე ვცხოვრობდით? ალბათ ყველას თავისი დრო აქვს, ზოგისთვის საკმარისია 1 კვირა, ზოგისთვის კიდევ უფრო მეტი. და რამდენია საჭირო ჩემთვის? როდის მოვახერხებ და საფუძვლიანად მოვიშორებ წარსულით ცხოვრებას? როდის ვიქნები ორიენტირებული მომავალზე? ალბათ […]
  • RSS Niksologia

    • თოვლის სკულპტურები January 29, 2015
      “ამ ხნის კაცი ვარ და ასეთი მზიან და უთოვლო ზამთარს თბილისში ჯერ არ მოვსწრებივარ” – ეს სიტყვები წონიანი იმ შემთვევაში იქნებოდა 89 წლის რომ ვყოფილიყავი. მართალია, დედაქალაქში ზამთრობით მაინც და მაინც დიდი თოვლი ხშირად არ მოდის, თუმცა ასეთი უნალექობაც არაა ჩვეულებრივი ამბავი. მით უმეტეს თუ გავითვალისწინებთ შარშანდელ საკმაოდ ყინვიან ზამთარს. არ გვაქვს თოვლი თბილ […]
  • RSS საჯღაპნელი

    • მე და ჩემი საყვარელი სამსახური November 25, 2013
      გამარჯობა, მეგობრებო! ვიცი, რომ ისევ დავიკარგე, უკვე მერვედ, ალბათ, თუმცა ჩემს ცხოვრებაში იმდენად საინტერესო ამბები ხდება, რომ მხოლოდ ძილისა და ერთ უსაყვარლეს ადამიანთან ურთიერთობისას დრო მაქვს.  ბევრი რომ არ გავაგრძელო, მუშაობა დავიწყე.   არაფერია დაღლა და გათიშული გონება იმ სიამოვნებასთან შედარებით, რომელსაც თანამშრომლების და იმ საქმის კეთებისგან ვიღებ, რო […]
  • RSS პატარა გაუწონასწორებული ფსიქოპატი

    • გავიხსენოთ ბავშვობა – ფუტკარი მაია November 24, 2014
      90-იანებს ბავშვებს გვახსოვს “ფუტკარი მაიას თავგადასავლები”, მოუსვენარი, პატარა და ცელქი ფუტკარის სასაცილო ამბები. ახლახანს აღმოვაჩინე, რომ თურმე ეს მულტფილმი 70-80-იან წლებში იყო პირველად გამოსული და ჩვენთან უბრალოდ 20 წლის შემდეგ მოაღწია. 20 ნოემბრიდან კინოთეატეატრებში გამოვიდა ახალი “ფუტკარი მაია”, სრულმეტრაჟიანი ანიმაციური ფილმი :) გამახსენდა ბავშვობა, სა […]
  • RSS jane’s Universe

    • My little sunshine January 30, 2015
      მახსოვს, რამდენიმე წლის უკან, ერთ-ერთმა გაზეთმა წამოიწყო ”კამპანიის” მსგავსი. უნდა მიგეწერა წერილი შენი თავისთვის მომავალში. წერილების ყუთი გაიხსნებოდა 5/10/15 წლის შემდეგ.  მაშინ, პატარა ვიყავი და ძალიან გამიკვირდა. ვიფიქრე, მე ხომ უკვე მეცოდინება რა დავწერე და რატომ უნდა გამაკვირვოს ან დამაინტერესოს ამ ნაწერმა წლების შემდეგ-თქო.. არადა, თურმე გავიწყდება რა […]
  • RSS ქუჩის მწერალი

    • ასლი შენახულია 3:36:14 am-ზე (წინათქმა) June 22, 2015
      დილას, სარკეში რომ ჩავიხედე, წვერგაუპარსავმა და თმაგაბურძგნულმა ტიპმა დაცინვითა და ზიზღით ერთნაირად შემომხედა. შემდეგ მზერა ჩემ უკან მდგარ ძველ და აულაგებელ საწოლზე გადაიტანა… აშკარად ჩემზე მეტად ეზარებოდა საწოლის დალაგება და […] […]
  • RSS შიოს მარანი

    • რა მინდა და რა არა November 2, 2013
      რატომღაც აქ ვარ… გადავხედე, გადმოვხედე მიგდებულ გარემოს და აღმოვაჩინე რომ ზუსტად ერთი წლის წინ ეს პოსტი დამიწერია, მას შემდეგ კი მხოლოდ ორი. რისი ბრალია ზუსტად ალბათ არ ვიცი… არ მინდა გარკვევა მინდა სხვანაირი დღეები დადგეს, რამდენიმე მაინც არ მინდა ისე გადავიღალო, საქმიანობა შემძულდეს მინდა შენი დასვენებული თვალები დავინახო და მეც დავისვენო არ მინდა პოლიტიკა […]
  • RSS ჩრდილოეთის ციალი

    • მეცნიერებმა ნანობუშტებით კიბოს უჯრედები გაანადგურეს June 8, 2014
      კვლევამ, რომელიც შეისწავლიდა რაისის უნივერსიტეტის მეცნიერების მიერ ორი წლის წინ მოფიქრებულ მეთოდს კიბოსთან საბრძოლველად, გამოავლინა მისი მაღალი პოტენციალი ცხოველებში. მეთოდი უმკლავდება „ჯიუტ” კიბოსაც, რომელზეც ჩვეულებრივი წამლები არ მოქმედებს. ტექნოლოგიას „კვადრაპევტიკა” უწოდეს და უკვე არსებულ ოთხ კლინიკურად დადასტურებულ მეთოდს აერთიანებს სასიკვდილო კომბინაც […]
  • RSS ჩორვენი

    • 213 - XXXVIII July 2, 2015
      მე არ ვიცი როგორ წყვეტენ მოგზაურობას სხვები, მაგრამ მოგიყვებით ჩემს ისტორიას.შარშანდელი დაბადების დღე, რომელიც ბაკოსთან ერთად უკრაინაში გავატარე ძალიან მშვენიერი აღმოჩნდა, იმდენად რომ გადავწყვიტეთ ამ წელსაც იგივე გვექნა, თუმცა ბევრი სხვადასხვა მიზეზის გამო დაბადებისდღის აღნიშვნა რამდენიმეთვიანი დავგეგმეთ. ჰო ზოგჯერ ეს იდეა მეც ცოტა გიჟური მეჩვენება მაგრამ მა […]
გამოწერა

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 127 other followers

%d bloggers like this: